Κεντρική ομιλία Περιφερειάρχη Θεσσαλίας Κώστα Αγοραστού στο Περιφερειακό Αναπτυξιακό συνέδριο Θεσσαλίας

Πέμπτη 12 Οκτωβρίου 2017
Κύριε Πρωθυπουργέ,
Κυρίες και κύριοι Υπουργοί,
Κυρίες και Κύριοι,


Είναι ιδιαίτερη τιμή για τη Θεσσαλία να υποδέχεται τον Πρωθυπουργό,
τον κ. Αλέξη Τσίπρα, τον οποίο και καλωσορίζω σε μια από τις πλέον
δυναμικές περιφέρειες της χώρας μας.
Σας το έχουν πει και άλλοι συνάδελφοι περιφερειάρχες, κ. Πρόεδρε, θα το
επισημάνω κι εγώ ότι, αντιλαμβανόμαστε βεβαίως τοβαρυφορτωμένο
πρόγραμμά σας, όμως θα θέλαμε να είστε εδώ μαζί μας για μεγαλύτερο
χρονικό διάστημα.
Ώστε εκτός από τους νέους επιχειρηματίες που είδατε νωρίτερα στο Βόλο,
να μπορέσουμε να συζητήσουμε και με άλλους πολίτες της Θεσσαλίας
στους χώρους εργασίας τους,το χωράφι, το εργοστάσιο, την αγορά, τη
γειτονιά, παντού όπου «χτυπά» η καρδιά της Θεσσαλίας.
Μια περιφέρεια, όπως φάνηκε και στις εργασίες του συνεδρίου,
με δυναμισμό,
με εξωστρέφεια,
με καινοτομία,
με αυτοπεποίθηση,
με ανθρώπους μαχητές στην πλειονότητά τους,
που έχουν αποδείξει ότι μπορούν να καταφέρουν πολλά.
Μια περιφέρεια, όμως, που «χτυπήθηκε» από την κρίση, η οποίαδυστυχώς
έχει αφήσει «βαριά» τη σκιά της σε πολλές οικογένειες.

Ακούω πολλές φορές να λέγεται ότι η Θεσσαλία δεν γνώρισε κρίση.
Το λένε συνήθως όσοι τύχει να βρεθούν για λίγες ώρες στον τόπο μας και
βλέπουν μια αξιοσημείωτη «ζωντάνια» στις πόλεις μας.

Αυτή, όμως, είναι η επιμέρους εικόνα.
Στον τόπο μας, όπως και σ’ ολόκληρη τη χώρα,
υπάρχει και φτώχεια
και δυστυχία
και αδικία.
Το μεγαλύτερο, όμως, πρόβλημα,
μάστιγα της εποχής μας κυριολεκτικά,
είναι η ανεργία.
Και η ειρωνεία της τύχης είναι ότι το ποσοστό ανεργίας είναι τόσο υψηλό όσο
υψηλό είναι και το επίπεδο εκπαίδευσης και κατάρτισης της πλειονότητας των
νέων μας.
Βεβαίως, η κατάσταση θα ήταν πολύ χειρότερη αν όλα αυτά τα χρόνια δεν
επιτελούνταν αυτό το – κατά κοινή ομολογία – χωρίς ιστορικό προηγούμενο
έργο στην Περιφέρειάς μας.

Επί των ημερών της αιρετής Περιφέρειες έχουν ολοκληρωθεί, δρομολογηθεί ή
υλοποιούνται έργα συνολικού προϋπολογισμού 2,1 δις ευρώ,
με τα οποία στηρίχθηκε η τοπική οικονομία,
δημιουργήθηκαν ή διασώθηκαν χιλιάδες θέσεις εργασίας.
Όμως, ακόμη κι αν το ποσοστό ανεργίας μειώνεται,
ένας άνεργος παραμένει άνεργος 100%.
Αυτή είναι η δική μου άποψη και αυτή ακριβώς είναι
η απόλυτη,
η επείγουσα,
η αδιαπραγμάτευτη
προτεραιότητα μας
Περισσότερες και καλύτερες ευκαιρίες για δουλειά με αξιοπρεπή αμοιβή
σε κάθε Θεσσαλή και κάθε Θεσσαλό.
Δεν κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας:
Ούτε απλό είναι ούτε εύκολο.
Πολύ περισσότερο που το κεντρικό κράτος έχει και την αρμοδιότητα και τα
κονδύλια,
με άλλα λόγια τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο στις πολιτικές για την
απασχόληση.
Όμως, αυτή είναι η καθημερινή μας έγνοια,
αυτός είναι ο στόχος που διαπερνά όλες τις πολιτικές μας.
Δουλειές, δουλειές, δουλειές.
Ιδίως όταν ολοένα και περισσότερες νέες και νέοι,
με εξαιρετικές σπουδές στην πλειονότητά τους,
φεύγουν στα πέρατα της οικουμένης αναζητώντας διέξοδο.
Πλέον όμως και άνθρωποι μέσης ηλικίας,
οικογενειάρχες,
τους ακολουθούν στο δρόμο της ξενιτιάς.
Ο καθένας αντιλαμβάνεται ότι
εκτός από το πολύ μεγάλο κόστος
που συνεπάγεται γι’ αυτούς τους ανθρώπους
να ξαναφτιάξουν τη ζωή τους σε ένα ξένο τόπο,
πόσο μεγάλο,
δυσβάσταχτο αν όχι τεράστιο,
είναι το κόστος και για την ελληνική κοινωνία και οικονομία.

Γι’ αυτό και θεωρώ ότι η ανάπτυξη,
η παραγωγική ανασυγκρότηση,
είναι εξαιρετικά σοβαρή υπόθεση.
Είναι – θα έλεγα –
όρος επιβίωσης για τη χώρα μας.
Άλλωστε, οικονομία,
κοινωνία που δεν παράγει,
δεν έχει μέλλον.
Και θα πρόσθετα
– με όλο το σεβασμό στα μέλη της κυβέρνησης –
παραφράζοντας τη γνωστή φράση του Μπίσμαρκ,
ότι η παραγωγική ανασυγκρότηση
είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για να μείνει μόνο στα χέρια του κεντρικού
κράτους.

Γι’ αυτό και όταν, κύριε Πρόεδρε,
σε μια συμβολική αλλά και ουσιαστική κίνηση,
επιλέξατε να συναντηθείτε πρώτα με τους 13 Περιφερειάρχες
αμέσως μετά το κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης στις αρχές του
περασμένου Μαΐου,
αυτή ήταν μια ισχυρή απόδειξη
του κρίσιμου ρόλου που αναλαμβάνουν
να διαδραματίσουν οι περιφέρειες στην παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας.

Άλλωστε,
εσείς ο ίδιος πριν λίγες ημέρες είπατε στο αναπτυξιακό συνέδριο της Κρήτης
ότι τα συνέδρια αυτά
«γίνονται για να ακούμε τους φορείς, να θέτουν τον προβληματισμό τους, να βάζουν τον σχεδιασμό τους και όχι για να ερχόμαστε εμείς και να εκφωνούμε τον λόγο τον οποίο τον έχουμε ετοιμάσει στα κεντρικά γραφεία των Αθηνών».

Δεν θα σας πω για μας τους Αυτοδιοικητικούςπόσες φορές,
ουσιαστικά κάθε εβδομάδα – συχνά και δυο-τρεις φορές,
πρέπει να πηγαινοερχόμαστε στην Αθήνα για μια άδεια,
μια υπογραφή,
ένα χαρτί…

πλήρες κείμενο